اين مراقبتها
سه زمينه جدا از هم دارد:
• ايجاد کمکهاي
اوليه بهداشتي براي دانشآموزاني
که در مدرسه دچار حادثه يا مشکلي
شده و به نوعي نياز به اقدام فوري
پيدا کردهاند. در اين مورد پس از
انجام خدمات اوليه بهداشتي و
جلوگيري از بدتر شدن وضعيت و
اطمينان از افزايش امکان و احتمال
بهبودي بايد نسبت به مطلع کردن
والدين دانشآموز مصدوم و انتقال
وي به خانه يا مراکز درماني
اقدامات لازم صورت گيرد.
• شناخت
مشکلات بهداشتي دانشآموزان از
طريق بيماريابي با معاينات
بهداشتي متناوب
• مراقبتهاي
لازم بهداشتي از دانشآموزاني که
در کار بيماريابي مشکلات پنهان و
يا پيداي آنها کشف و مشخص شده است
و بايد به نحو مستمر و صحيح تحت
مراقبتهاي ويژه قرار گيرند و از
خدمات خاص بهداشتي درازمدت
برخودار شوند.
• جلب همکاري
با آموزگاران مدرسه در جهت
شناسايي دانشآموزاني که مشکوک به
مشکلات فراگيري بوده و يا احتمالا
از بهرههوشي کمتري برخوردار
هستند و سپس معرفي اين کودکان به
مراکز سنجش تستهاي هوشي يا به
پزشکان متخصص اعصاب و روان به
وسيله مذاکره و جلب نظر والدين
نسبت به پيگيري اين مسايل، شناخت
مشکل و چگونگي راهحل آن.
• جلب همکاري
آموزگاران مدرسه در جهت شناسايي و
معرفي دانشآموزاني که به نحوي
مبتلا به کندي درک و دريافت و يا
افت تحصيلي هستند و توجه بيشتر به
کشف علت يا علل آن از طريق مصاحبه
با والدين در زمينه پيدا کردن
عوامل آن.
منبع: هفته نامه سلامت
|